سفارش تبلیغ

گوشی سه سیم کارته با تلویزیون
شبکه حدیث



تست حلالیت - جداسازی و شناسایی ترکیبات آلی

درباره نویسنده
تست حلالیت - جداسازی و شناسایی ترکیبات آلی
تماس با نویسنده


آرشیو وبلاگ
فروردین 1389


عضویت در خبرنامه
 
لوگوی وبلاگ
تست حلالیت - جداسازی و شناسایی ترکیبات آلی

آمار بازدید
بازدید کل :6426
بازدید امروز : 2
 RSS 

 فرایند انحلال و انحلال پذیری
چنانچه مولکولها یا یونهای ترکیب حل شونده بین مولکولهای حلال پخش شود، فرایند انحلال صورت پذیرفته است
اگر نیروهای بین ذرات حلال و نیروهای بین ذرات ماده حل شونده از نظر مقدار تقریبا برابر باشد، از اختلاط حلال و حل شونده به هر نسبتی به یکدیگر مخلوط همگن حاصل می شود
بر این اساس مواد میتوانند در هم قابل امتزاج و یا غیر قابل امتزاج باشند
موادی را که به هر نسبتی در یکدیگر حل می شوند، قابل امتزاج می گویند
مثل آب و الکل
موادی که به مقدار جزیی در یکدیگر حل می شوند غیر قابل امتزاج می نامند
مثل آب و نفت و آب و کربن تتراکلرید
رابطه حلالیت با ثابت دی الکتریک
هرچه ثابت دی الکتریک حلال بالاتر انحلال پذیری حل شونده در آن بیشتر است
سدیم کلرید در آب با ثابت دی الکتریک حدود (80) به سهولت حل می شود
سدیم کلرید در اتر با ثابت دی الکتریک 4/4 و یا هگزان با ثابت دی الکتریک 9/1 انحلال پذیر نیست.
حلالیت می تواند به عنوان یک روش برای تعیین ماده مجهول بکار گرفته شود

در بررسی حلالیت در آب به ترکیبی «محلول» گفته می شود که 3 گرم آن در 100 میلی لیتر حل شود که در مقیاس کوچکتر روی نمونه مجهول در آزمایشگاه برای نمونه های مایع 0.2 میلی لیتر در 3 میلی لیتر حلال و برای نمونه های جامد 0.1 گرم در 3 میلی لیتر حلال می باشد
در بین اجسامی که یونیزه نمی شوند آنهایی که دارای یک گروه عامل هستند در اتر حل می شوند
و موادی که بیش از یک گروه عاملی دارند در اتر کمتر حل می شوند، و انحلال پذیری آنها در آب افزایش می یابد.هر تغییری در که سبب افزایش قطبی بودن در ملکول گردد انحلال پذیری آنرا در اتر کم می کند

ترکیبات اسیدی را از انحلال در سدیم هیدروکسید 5% شناسایی می کنیم
چون ثابتهای تفکیک اغلب اسیدهای آلی در حدود 10-10 است بنابراین، با بازهای قوی نظیر هیدروکسید (در محلول 5%) ترکیب می شوند و نمک می دهند
انحلال اسیدهای قوی و ضعیف را برای شناسایی قطعی در حلال بازی ضعیف سدیم بی کربنات 5% نیز مورد بررسی قرار می دهیم. ترکیباتی که در سدیم بی کربنات (باز ضعیف) حل می شوند، در زمره اسیدهای قوی هستند
برای تمیز دادن اسیدهای ضعیف و قوی از یکدیگر باید انحلال آنها در به عنوان باز قوی و به عنوان باز ضعیف تعیین کنیم

ترکیبات بازی را از انحلال آنها در محلول هیدروکلریک اسید 5% تشخیص می دهیم
احتمال وجود آمین را باید فورا از بررسی حلالیت آن در اسید رقیق نتیجه گیری کرد که نمک هیدرید کلرید تشکیل می شود که در آب محلول است

ترکیباتی که در سولفوریک اسید غلیظ محلول هستند، اما در اسید رقیق حل نمی شوند، بازهای بسیار ضعیفی هستند
به ترکیباتی که در سولفوریک اسید غلیظ یا حلالهای دیگر حل نمی شوند بی اثر گفته می شود
الکانها، ترکیبات آروماتیک ساده و الکیل هالیدها در سولفوریک اسید حل نمی شوند

الکلها، آلدهیدها، متیل کتونها، کتونهای حلقوی و استرهایی که کمتر از 9 کربن دارند در فسفریک اسید 85% حل می شوند



نویسنده : ساجده علوی - زهرا شکری » ساعت 3:39 عصر روز چهارشنبه 89 فروردین 25